မင္းနဒီခအတြက္အမွာစာ - ေနမ်ဳိး
မင္းနဒီခရဲ႕ကဗ်ာေတြကို ဖတ္ရတဲ့အခါ ကြၽန္ေတာ္သတိျပဳမိတာတစ္ခု ရွိပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ကဗ်ာဆရာ တစ္ ေယာက္ရဲ႕ အေျခခံအက်ဆံုး လိုအပ္ခ်က္ တစ္ခုျဖစ္တဲ့ ရိုးေျဖာင့္မွဳကို သူ႕ကဗ်ာေတြမွာ ေတြ႕ရတယ္ဆိုတာပါပဲ။ ရိုးေျဖာင့္မွဳ လို႕ ဆိုလိုက္တာနဲ႕ ဘုရားသြားေက်ာင္းတက္ ပုတီးစိပ္ ငါးေတြလႊတ္ ခုိေတြအစာေကြ်း စတဲ႔အျပဳအမူေတြကို လွမ္းျမင္ ေကာင္းျမင္ၾကပါလိမ့္မယ္။ ကြၽန္ေတာ္ဆိုလိုတဲ့ ရိုးေျဖာင့္မွဳဆိုတာ မိမိကိုယ္ကိုမိမိ အရွိအတိုင္း ထုတ္ေဖာ္ တင္ျပျခင္းကို ရည္ညႊန္းလိုပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ အျခားေသာ အရည္အခ်င္းလို႕ ဆိုႏိုင္တဲ့ နာက်င္မွဳ၊ ေမတၲာတရားနဲ႕ အေကာင္းျမင္ စိတ္တို႕ ဟာလဲ သူ႕ကဗ်ာေတြထဲမွာ ဖ်ပ္ကနဲဖ်ပ္ကနဲ ေတြ႕ေနရတယ္။ ဒီကေန႕ေခတ္ လူငယ္တစ္ေယာက္ ခံစားမိသမွ်၊ ဒီကေန႔ ေခတ္ လူငယ္တစ္ေယာက္ေတြးၾကည္႔မိသမွ် (အကုန္နီးပါး) မင္းနဒီခကဗ်ာေတြထဲမွာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ေအာင္ျမင္ျခင္း သေဘၤာမွာ ကဗ်ာေရးသူရဲ႕ က်ယ္ျပန္႕တဲ့ အေကာင္းျမင္စိတ္ကို တခမ္းတနားေတြ႕ရတယ္။ ႐ွဳပါ -
အဲဒီကေနဆက္လက္ထြက္ခြာလာၿပီးေနာက္
လမ္းမွာ ေတြ႕သမွ် အကုန္ေခၚတင္လာခဲ့တယ္
လူကေျခႏွစ္ေခ်ာင္း၊ ကံၾကမၼာက ေျခေလးေခ်ာင္း
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အကုန္ေခၚတင္လာခဲ့တယ္
…………………………
…………………………
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ဆက္လက္ထြက္ခြာလာခဲ့ၿပီ
ေအာင္ျမင္ျခင္းသေဘၤာဟာ
သေဘၤာေပၚမွာ ေအာင္ျမင္ျခင္းသက္သက္ေတြကိုဆက္လက္သယ္ေဆာင္ၿပီး။
(ေအာင္ျမင္ျခင္းသေဘၤာမွ)
မင္းနဒီခဟာ သီကံုးဖြဲ႕ဆိုမွဳအတတ္ပညာကို နားလည္သေဘာေပါက္သူ တစ္ေယာက္ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ေတြ႕ရပါ တယ္။ အေ႐ြ႕၊ ကြၽန္ေတာ္ေျပာခ်င္တဲ့ ပါးစပ္ႀကီးအေၾကာင္း စတဲ့ ကဗ်ာေတြမွာ စကားလံုးတစ္လံုးကေန ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ျဖစ္လာေအာင္ ေရးဖြဲ႕သြားတာေတြ႕ရပါတယ္။ စကားလံုးတစ္လံုးကေန ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ျဖစ္လာတယ္ဆိုတဲ့ ေနရာမွာ ကဗ်ာ ထဲမွာ အေတြးတစ္ခုနဲ႕တစ္ခု လွပစြာ ခ်ိတ္ဆက္ၿပီး ကဗ်ာဆရာရဲ႕ အေတြးကြန္ယက္ႀကီးတစ္ခုကို တအံ့တၾသ ေတြ႕ရ တာပါပဲ။ သူ႕ရဲ႕အေတြးကြန္ယက္ထဲကို တစ္ေခါက္ေလာက္၀င္ေရာက္ၾကည့္စမ္းပါလို႕ ေျပာလိုပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ ဟာ ကိုယ့္ရဲ႕သြင္ျပင္ ပံုပန္းလကၡဏာကို ျပန္ေတြ႕ဖို႕ မွန္ၾကည့္သလို ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္ဟာ မိမိကဗ်ာရဲ႕ လက္ရွိ အေနအထားကို သိရွိဖို႕ ဆန္းစစ္ေ၀ဖန္ကာ ဆင္ျခင္မွဳျပဳရပါတယ္။ ဟယ္လို ကဗ်ာဟာ မင္းနဒီခရဲ႕ ကဗ်ာအေၾကာင္း ျပန္လည္ ဆင္ျခင္မႈျပဳထားတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါပဲ။ သူၾကံဳေတြ႕ေနရတဲ့ အက်ပ္အတည္းနဲ႕ သူ႕ရဲ႕ အားသာခ်က္တို႕ကို အဲဒီ ကဗ်ာမွာ စတင္ေတြ႕ရပါတယ္။
သူဟာ ဒီလိုကဗ်ာေတြကို ထပ္မံေရးသားလာတာ ဒီစာအုပ္မွာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဆူးမွာ လဲဆူးနဲ႕ ကဗ်ာဟာ ကဗ်ာ ဆရာရဲ႕ ဘာသာစကားကို စမ္းသပ္ထားမွဳ တစ္ခုပါပဲ။ သူ႕ရဲ႕စမ္းသပ္မွဳဟာ တစ္၀က္ေအာင္ျမင္ ေနၿပီလို႕ ဆိုခ်င္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဒီကဗ်ာဟာ ဖတ္ရွဳရာမွာ အခက္အခဲရွိေပမယ့္ ကဗ်ာဖတ္သူကို အဓိပၸာယ္ရင္းနဲ႕ နားလည္ေစမွဳ ရရွိေစလို႕ပါပဲ။ အခုေျပာေနတာဘယ္သူ႕ဘာသာစကားလဲ ကဗ်ာမွာေတာ့ ေအာင့္သက္သက္ျဖစ္ေနတဲ့ လူငယ္ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဂ်စ္ကန္ကန္စရိုက္ကို ဖ်ပ္ကနဲ ေတြ႕ရျပန္တယ္။ ႐ွဳပါ -
`မိတ္ေဆြနားလည္မွဳရွိပါ´ ဆိုတဲ႕ စာတန္းကိုျပျပၿပီး
ခင္ဗ်ားရဲ႕နား(နား)ကို လက္နဲ႕လွည့္ၿပီး (လည္)ေအာင္လုပ္လိုက္ရ ေကာင္းမလား။
(အခုေျပာေနတာဘယ္သူ႕ဘာသာစကားလဲ မွ)
အသစ္ကုိထပ္ၿပီး အသစ္ရွာေဖြတဲ႔အခါ ႀကဳံရတဲ႔ အေနအထားတစ္ခုပါပဲ။ (ဆရာ ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္ကေတာ႔ နားမလည္ရင္ မဖတ္နဲ႔လုိ႔ ေျပာခဲ႔ဖူးတယ္။ အမုန္းခံေျပာရမယ္႔ အခ်ိန္မွာ ေျပာခဲ႔ျခင္းတစ္ခုပါ။) ျပန္ပုိ႕ခံထားရေသာ ေမြးေန႕ လက္ေဆာင္ ကဗ်ာမွာ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္၀င္စားမိတဲ႔ ၀ါက်တစ္ေၾကာင္းကုိ ေတြ႕လုိက္ရတယ္။ ေပ်ာ္ရဲ႕လား တကယ္ေရာ ေပ်ာ္ရဲ႕လား ဆုိတဲ႔ ၀ါက်တုိကေလးပါပဲ။ ေပ်ာ္ရဲ႕လား အဓိပၸာယ္ရင္းေအာက္မွာ ေနာက္ထပ္ အဓိပၸာယ္တစ္ခုရွိေနတယ္လုိ႕ ျမင္ေအာင္ ေရးျပႏုိင္ခဲ႔တယ္။ ဒါဟာ မင္းနဒီခရဲ႕ အႏုပညာပါပဲ။
ခင္ဗ်ားေသာက္တဲ့ ေဆးလိပ္ကဘာတံဆိပ္လဲ ကဗ်ာမွာေတာ့ မင္းနဒီခဟာ လူငယ္တစ္ေယာက္နဲ႕ မတူေတာ့ဘဲ ရင့္က်က္မွဳကို စေတြ႕ရပါတယ္။ ေရာင္းရန္မဟုတ္ပါ ကဗ်ာမွာေတာ့ အဆီအေငၚမတည့္မွဳထဲက သေရာ္ဟန္ေငြ႕ေငြ႕ကို ေတြ႕ရတယ္။ ဖတ္ၾကည့္ပါ
အားပါးတရရယ္ေမာျခင္းစာအုပ္တစ္အုပ္ကို၀ယ္ဖတ္လိုက္
(ႏွေျမာစရာက အဲဒီစာအုပ္ကို ဘယ္စာအုပ္တိုက္ကမွ မထုတ္ရေသးဘူး)
(ေရာင္းရန္မဟုတ္ပါ မွ)
ဒီအေရးအသားဟာ မိမိကို္ယ္ကိုသေရာ္လိုက္ျခင္းျဖစ္သလို အားလံုးကို သေရာ္လိုက္ျခင္းလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ မရယ္ႏိုင္ ခဲ့တဲ့ေန႕ရက္မ်ားကို ျပန္သတိရၿပီး ညင္ညင္သာသာ ပံဳးမိေစႏိုင္ရဲ႕လို႔လည္း ဆိုလိုက္ခ်င္ပါတယ္။ က်န္ရွိေနေသာ ေနာက္ဆက္ တြဲစာမ်က္ႏွာ ကဗ်ာကေတာ့ ပိုမို႐ွဳပ္ေထြးလာ ပိုမိုခက္ခဲလာေသာ ယေန႕ကဗ်ာအမ်ဳိးအစားတစ္ခုပါပဲ။ ဒီလိုကဗ်ာမ်ိဳးေတြဟာ အခ်ိန္ယူ ေစာင့္ၾကည့္ရမယ့္ ကဗ်ာေတြပါပဲ။ ေျပာေနက်အတိုင္းကဗ်ာ ကေတာ့ အစဥ္အလာျဖစ္မွဳကို ေခါင္းစဥ္က ၫႊန္းဆို ၿပီး ကဗ်ာစာသားက ျပန္လည္ျငင္းဆန္ထားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ (မဆီမဆိုင္သြားသတိရလိုက္မိတာ မုန္းစရာေကာင္း လိုက္တာ ဆိုတဲ့ အရပ္ထဲက ေျပာစကားပါပဲ။ အဲဒီစကားရဲ႕ အဓိပၸာယ္ထဲမွာ ခ်စ္ေနတယ္ဆိုတာ ပါ၀င္ေနတယ္ မဟုတ္လား) သစ္ပင္မ်ားၾကားမွ ေစာင့္ၾကည့္ျခင္း ကဗ်ာဟာလဲ ခက္ခဲတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါပဲ။ ကဗ်ာဆရာက ကဗ်ာဖတ္သူကို ဖံုးကြယ္ ထားတဲ့ အဓိပၸာယ္ရွာေဖြဖို႕ အလုပ္ေပးထားတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါပဲ။ သိသလိုလိုနဲ႕ မသိပဲျဖစ္ေနတာ။ မသိသလိုလိုနဲ႕ သိေနတာေတြကို ႐ိုးတိုး ရိပ္တိတ္ခံစား လာေစရတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါပဲ။ ကဗ်ာဖတ္သူရဲ႕ အားထုတ္မွဳပါ၀င္ဖို႕ လိုအပ္တဲ့ ကဗ်ာအမ်ိဳးအစားပါ။ တံလ်ပ္မ်ား ကဗ်ာဟာ ကဗ်ာရဲ႕ နယ္နိမိတ္ အကန္႕အသတ္မရွိ ျဖစ္လာပံုနဲ႕ ရက္ယွယ္ ေဖာက္လုပ္ ထားတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါ။ ႐ွဳပါ -
နည္းနည္းေရွ႕ဆက္တိုးလိုက္ရင္ ျမင္ကြင္းကေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့မယ္
ဒီကဗ်ာကို ဘယ္ေနရာမွာ အဆံုးသတ္လိုက္ရင္ေကာင္းမလဲ
(တံလ်ပ္မ်ား မွ)
မင္းနဒီခဟာ ကဗ်ာဆိုင္ရာျဖစ္ေပၚေျပာင္းလဲမွဳကို စိတ္၀င္စားသူ၊ အေျပာင္းအလဲကို လိုလားသူ၊ ကဗ်ာျဖစ္ေပၚ ေျပာင္းလဲမွဳထဲမွာ ကိုယ္တိုင္ပါ၀င္သူ ကဗ်ာဆရာတစ္ ေယာက္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ သူ႕ကဗ်ာေတြဖတ္ရင္း သိလာရပါတယ္။ ေစ်းကြက္လိုအပ္ခ်က္အရ ထုတ္လုပ္လိုက္သည့္ ကုန္ပစၥည္းအမ်ိဳးအစား ကဗ်ာဟာ ေခတ္ရဲ႕မ်က္ႏွာစာကို ေရွ႕တည့္တည့္ က ၾကည့္ၿပီးေရးသားထားတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ျဖစ္သလို ဒီကေန႕ ကဗ်ာျဖစ္ေပၚေျပာင္းလဲမွဳကို ထင္ဟပ္တဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္လဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကဗ်ာဟာ ေလးတြဲ႕ ပ်စ္ခဲေနေပမယ့္ ကဗ်ာဆရာရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ယံုၾကည္ခ်က္က ကဗ်ာထဲမွာ ပူေႏြး စြာ စီးဆင္းေနတာကို ျမင္ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ႏွစ္သက္မိတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ျဖစ္တဲ႔ ေခ်ာင္းဆိုးျခင္း မွာ ေရွာင္လႊဲလို႕မရတဲ့ ေခတ္ရဲ႕ ျပႆနာေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္ ထဲက တစ္ခုကို သူ႐ွဳျမင္ထားပံုဟာ အေကာင္းဘက္က ျဖစ္ဟန္တူ တယ္လို႕ မွတ္ခ်က္ ေပးမိပါတယ္။ ၾကည့္ပါဦး သူေရးထားပံုတစ္ခု-
ေခတ္ရဲ႕ေျပာင္းလဲစီးဆင္းမွဳမွာ
ေနာက္ေပါက္ကေလးေတြ အကုန္ကံေကာင္းၾကတယ္ဆိုတဲ့ စကားလိုမ်ိဳး တဲ့ေလ။(ေခ်ာင္းဆိုးျခင္း မွ)
တစ္လမ္းေမာင္း ကဗ်ာကေတာ့ ကဗ်ာဖန္တီးမွဳရဲ႕ သိမွဳဆိုင္ရာ ႐ွဳပ္ေထြးမွဳ ကို လက္ခံထားရတဲ့ ကဗ်ာဆရာရဲ႕ အေနအထားကို ျမင္ေတြ႕ေနရတဲ့ ကဗ်ာျဖစ္ပါ တယ္။ ႐ွဳပါ -
ေရးၿပီးသားကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို ဖတ္ၿပီးခ်က္ျခင္းေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္လိုက္ဖို႕နဲ႕
ဘာသာစကား၊ အျငင္း၀ါက်နဲ႕ စာမ်က္ႏွာေပၚ ဆက္လက္ျငင္းခုန္ျခင္း မျပဳလိုက္မိေစဖို႕
(တစ္လမ္းေမာင္း မွ)
ကဗ်ာအေၾကာင္းမေျပာရရင္ ကဗ်ာဟာ ဒီကေန႕ကဗ်ာနဲ႕ ကဗ်ာဆရာ တစ္ ေယာက္ေတြ႕ၾကံဳရတဲ့ ျဖစ္စဥ္ထဲက တစ္ခုပါ။ အလြန္စိတ္၀င္စားဖြယ္ေကာင္းပါတယ္။ (ကြၽန္ေတာ္ေတာ့ စိတ္၀င္စားတယ္)။
အျခားစာမ်က္ႏွာတစ္ဖတ္မွာ
ေလထက္ေပါ့ပါးလြန္းလို႕ လိုက္ဖမ္းေနရတဲ့ကဗ်ာ
အရသာဟာ ေပါ့ေနတယ္၊ ပ်က္ေနတယ္၊ ေပ်ာက္ေနတယ္
နမိတ္ပံုကေ၀၀ါးေနတယ္၊ ေထြျပားေနတယ္၊ ေရြ႕လ်ားေနတယ္
(ကဗ်ာအေၾကာင္းမေျပာရရင္ မွ)
နာရီစားသူမ်ား ကဗ်ာမွာ မင္းနဒီခရဲ႕ စကားလံုးသံုးစြဲတတ္မွဳနဲ႕ အဓိပၸာယ္ စီးဆင္းမွဳ ကစားထားပံုတို႕ကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ။ ႐ွဳပါ -
စေနေန႕ ညကိုးနာရီ။ လူမေနသည့္ အိမ္ပ်က္ႀကီးထဲမွ ဆယ္ႏွစ္နာရီမထိုးခင္ သံုးမိနစ္။
သက္ႀကီးေခါင္းခ်။ သူငယ္အိပ္ခ်ိန္။ အဲဒီနာရီက အ႐ိုးနည္းနည္းမ်ားတယ္။ ခင္ဗ်ားဆာေနၿပီလား သံုးမိနစ္ေစာင့္။
(နာရီစားသူမ်ား မွ)
တစ္ ေနရာမွ တစ္ေနရာ ကဗ်ာထဲမွာ လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဂ်စ္ကန္ကန္ ႏိုင္မွဳ နဲ႕ တစ္စံုတစ္ခုကို မခံခ်င္စိတ္ ျဖစ္ေနပံုကို ေတြ႕ရပါတယ္။
ကုန္ကုန္ေျပာမယ္ လူစံုရင္ ခင္ဗ်ားလွမ္းၾကည့္တဲ့ မ်က္လံုးက
၀ါက်တစ္ေၾကာင္းကို အကဲခတ္ေနတာလား အမဲဖ်က္ေနတာလား
(တစ္ ေနရာမွ တစ္ေနရာ မွ)
ကဗ်ာအေၾကာင္းေျပာရရင္ တစ္ေထာင့္တစ္ည ကုန္ႏုိင္ဖြယ္မရွိလို႕ ထင္မိပါတယ္။ ဒီကဗ်ာအရ ေသခ်ာမွဳ တစ္ခု ကေတာ့ ကဗ်ာဆရာဟာ ဒီကေန႕ကဗ်ာကို ပိုေကာင္းေစခ်င္တဲ့သူ စ္ေယာက္ျဖစ္တယ္ ဆိုတာပါပဲ။ ေမြးေန႕ ကဗ်ာက ေတာ့ ခ်စ္စဖြယ္ေကာင္းၿပီး လွပတဲ့သေကၤတတစ္ခုကို ေတြ႕ရတယ္။ ကဗ်ာဖတ္သူကိုယ္တိုင္ ကဗ်ာထဲ ၀င္ေရာက္သြားေစ ႏိုင္ေအာင္ မင္းနဒီခက ဖန္တီးထားပါတယ္။
တနလာၤရဲ႕ ေမြးခန္းထဲက ထြက္ေပၚလာတဲ့ အရာ
အျဖဴေရာင္ပိတ္စနဲ႕ သပ္ရပ္စြာ ထုပ္ပိုးထားတဲ့ ေအာ္သံဟာ
ခင္ဗ်ားလား ကြၽန္ေတာ္လား (ေမြးေန႕ မွ)
ဒီအတိုင္းသာဆို တို႕ေတြအားလံုး နဲ႕ မီးခိုးမ်ား ကဗ်ာႏွစ္ပုဒ္ကေတာ့ ကိုယ့္ ကုိယ္ကို ဘာလဲဆိုတာ သိေအာင္ ျပန္ႀကိဳးစားေနရတဲ့ ဒီကေန႕ ေခတ္လူသား တစ္ ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀ျဖစ္ေထြကို ခင္းက်င္းျပသထားတာ ေတြ႕ရရဲ႕။
ဘယ္အရာဟာ ဘာအရသာလဲဆိုတာကိုေတာင္ေမ့လို႕
အျဖစ္အပ်က္ေတြက တစ္ခုၿပီးတစ္ခု ျဖစ္ပ်က္ေနခ်ိန္
ငါတို႕ေတြဟာ စိတ္အနည္ထိုင္ခ်ိန္ကိုေစာင့္စား
ကဗ်ာလဲ မေရးျဖစ္ ကဗ်ာအေၾကာင္းလဲ မစဥ္းစားျဖစ္
(ဒီအတိုင္းသာဆို တို႕ေတြအားလံုး မွ)
တစ္ေန႕တစ္ေန႕ လူပီသရဲ႕လား ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းမွာ ငါ့ကိုယ္ငါျပန္မရ
ငါတူးထားတဲ့ တြင္းနက္နက္ထဲ ငါ့ဘာသာ ငါျပန္ျပဳတ္က်
(မီးခုိးမ်ား မွ)
တစ္ေယာက္တစ္လမ္း ကဗ်ာမွာ ကို္ယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခ်က္၊ ကိုယ္ပိုင္သေဘာ သေဘာ၀တစ္ခုနဲ႕ ရွင္သန္ရတဲ့ လူ႕အျဖစ္ကို၊ ကဗ်ာဆရာအျဖစ္ကို သိမ္ေမြ႕စြာ ေဖာ္က်ဴး ထားပါတယ္။ မင္းနဒီခရဲ႕ ကဗ်ာစာအုပ္ ဒီ ပိုးသားေရာင္ ပင္လယ္ လမ္းမွာ အႀကိဳက္ဆံုး အေရးအသားအျဖစ္ထုတ္ႏွဳတ္ျပလိုပါတယ္။ ဖတ္ၾကည့္ပါ။
သင္ေရးတဲ့ ကဗ်ာအားလံုးက
သင့္အား ခြင့္လႊတ္ေၾကာင္း သတင္းစာေၾကာ္ျငာ
(တစ္ေယာက္တစ္လမ္း မွ)
ပိုးသားေရာင္ ပင္လယ္လမ္းကဗ်ာစာအုပ္မွာ ဘာေၾကာင့္ ဒီအေရးအသား ကို အႀကိဳက္ဆံုးလို႕ ေျပာရသလဲ ဆိုရင္ ကဗ်ာဟာ လူသားကို နာက်င္ေစတတ္ၿပီး အဲဒီ နာက်င္မွဳကိုပဲ ႏွစ္သက္ေနေစမိတာေၾကာင့္လို႕ အေျဖေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေရာက္တတ္ရာရာဘာလဲတစ္ခုခု ကဗ်ာမွာေတာ့ ေန႕စဥ္ဘ၀တစ္ခုရဲ႕ အဆီေငၚမတည့္မွဳကို သေရာ္ေတာ္ေတာ္ တင္ျပ ထားၿပီး အဲဒီတင္ျပထားမွဳ အတြင္းသားထဲမွာပဲ ထူးဆန္းတဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မွဳကေလးတစ္မ်ိဳးရွိေနသလုိ ထင္မွတ္ရေစပါတယ္။
ေမးဖ်ားေတြ တဆတ္ဆတ္နဲ႕ ေနလို႕မေကာင္း ထိုင္လို႕မေကာင္း
လမ္းထေလွ်ာက္ေတာ့ ေျခေထာက္ေညာင္းတယ္
ထိုင္ေနေတာ့ ခါးေညာင္းတယ္
စာအုပ္အေဟာင္းေတြ ျပန္ဖတ္ေတာ့ ခဏ ခဏ ေနာက္ေက်ာတတ္
(ေရာက္တတ္ရာရာဘာလဲ တစ္ခုခု မွ)
တို႕ႏွစ္ေယာက္မပါတဲ့ ဇာတ္လမ္းဟာ ေခတ္ေပၚကဗ်ာဟန္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ျဖစ္တယ္။ ဖတ္႐ွဳသူေတြကို အထူး တလည္ ဆြဲေဆာင္ဖို႕ ႀကိဳးစားတဲ့ ကဗ်ာဆရာရဲ႕ အားထုတ္မွဳကို ထင္ထင္ရွားရွား ျမင္ေတြ႕ရၿပီး စကားလံုးသံုးစြဲပံုနဲ႕ အေၾကာင္းအရာ အံ၀င္ခြင္က် ျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးမွဳဟာ အသိအမွတ္ျပဳရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကဗ်ာဖတ္သူရဲ႕ အမွတ္သညာကို ႏွိဳးေပးၿပီး တစ္ခုနဲ႕တစ္ခု ဆက္စပ္ေပးကာ ပိုေကာင္းတဲ့ သိမွဳကို ျဖစ္ေပၚေစတဲ့ ေခတ္ေပၚကဗ်ာရဲ႕ သေဘာသဘာ၀ကို အျပည့္အ၀ျမင္ေတြ႕ရတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါ။ B13 ကဗ်ာကေတာ့ အသင့္ရွိၿပီး Art Work တစ္ခုကို ကဗ်ာျဖစ္ေအာင္ ေျပာင္းလဲဖန္တီး ျပလိုက္တဲ့ မင္းနဒီခရဲ႕ကဗ်ာမွဳကို ေကာင္းေကာင္းထိေတြ႕ခြင့္ရလိုက္တဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါ။ ကဗ်ာ ဆရာ ေတြဟာ ေမတၲာတရားႀကီးသူေတြလို႕ ဆိုၾကပါတယ္။ ၾကားဖူးတာတစ္ခုကို တဆင့္ျပန္ေျပာျပရရင္ ဘဂၤါလီကဗ်ာဆရာႀကီး ရာဘင္ျဒာနာ့သ္တဂိုးဟာ ေမတၲာ တရား ႀကီးမားသူတစ္ေယာက္ျဖစ္တာေၾကာင့္ သူထိုင္ေနစဥ္ ၿငိမ္သက္ေနစဥ္မွာ ပ်ံသန္း ေနတဲ့ ငွက္ကေလးေတြ သူ႔ကိုယ္ေပၚမွာ လာနားၾကတယ္တဲ့။ မင္းနဒီခရဲ႕ ၿငိမ္သက္ တစ္မိနစ္ ကဗ်ာမွာ ကဗ်ာဆရာ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေမတၲာတရားကို ျမင္ေတြ႕ရရဲ႕။ ပံုရိပ္ေတြ ျမင္လာေအာင္ အသံေတြၾကားလာေအာင္ ေရးဖြဲ႕ထားပံုဟာ ႏွစ္သက္စဖြယ္ ေကာင္းလွတယ္။ ကဗ်ာဆရာေကာင္းတစ္ေယာက္မွာ အဓိကလိုအပ္ခ်က္ျဖစ္တဲ့ ဘာသာစကားကို ကြၽမ္းက်င္ ပိုင္ႏိုင္စြာ အသံုးျပဳတတ္မွဳရွိပံုကိုလည္း ေတြ႕ရတယ္။
ငါလဲ ဘာတတ္ႏိုင္မလဲ
အားလံုးတစ္မိနစ္ၿငိမ္ဆိုလို႕သာ ၿငိမ္ေပးလိုက္ရ
အေဆာက္အဦး အပ်က္အစီးေတြၾကားက မိန္းမလွေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ငိုသံ
(ၿငိမ္သက္တစ္မိနစ္ မွ)
ငါ့သစ္ရြက္မ်ား၊ ဘယ္လိုျဖည့္ျဖည့္ မျပည့္ဘူးလား ကိုျပည့္၊ အျခား အျခားေသာအေၾကာင္းအရာမ်ား ႏွင့္ အျခား၊ ဟိုလိုလို ဒီလိုလို သူလိုလို ကိုယ္လိုလို ၿပီးေတာ့လဲ ခင္ဗ်ား စတဲ့ ကဗ်ာေတြဟာ မင္းနဒီခရဲ႕ စမ္းသပ္မွဳေတြပါပဲ။ မေအာင္ျမင္ရင္ အမွားအယြင္းတစ္ခုျဖစ္သြားၿပီး ေအာင္ျမင္ရင္ နည္းလမ္းတစ္ခု ျဖစ္သြားႏိုင္တဲ့ ကဗ်ာအမ်ိဳး အစားေတြပါ။ မင္းနဒီခဟာ ဘာသာစကားကိုတန္ဖိုးထားသူ ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္ျဖစ္ၿပီး ဘာသာစကားကို အသံုးျပဳကာ ကဗ်ာအသစ္ ျဖစ္ထြန္းမွဳအတြက္ စမ္းသပ္မွဳေတြ ျပဳလုပ္ေနတဲ့ ကဗ်ာဆရာ လည္း ျဖစ္တယ္လို႕ သံုးသပ္မိပါတယ္။ သူ႕မွာ ေမတၲာတရား ရွိ တယ္။ သူ႕မွာ ႐ိုးေျဖာင့္မွဳရွိတယ္။ သူ႕မွာ နာက်င္မွဳ ရွိတယ္။ သူ႕မွာ အေကာင္းျမင္စိတ္ ရွိတယ္။ သူ႕မွာ အသစ္ဖန္တီးလိုစိတ္ ရွိတယ္။ မင္းနဒီခတစ္ေယာက္ ပိုးသားေရာင္ ပင္လယ္လမ္းကေန ဘယ္၀ယ္ဆီအထိ ဆက္လက္ထြက္ခြာသြားမလဲလို႕၊ ေရာက္ရွိသြားေလမလဲလို႔
ေနမ်ိဳး
၂၀၁၁.၁၀.၈
(ညေန ၆း၂၅ နာရီ)
....... ။
